Τρίτη, 14 Αυγούστου 2012

If happy ever after did exist...

Πώς θα ήταν λοιπόν ένας κόσμος αν όλα ήταν τέλεια;
Πώς θα ήταν οι ζωές μας αν ζούσαν αυτοί καλά και εμείς καλύτερα;
Πώς θα νιώθαμε αν παίρναμε τις σωστές αποφάσεις, την κατάλληλη στιγμή;
Πώς θα ήταν άραγε να ζούσαμε σε κύκλους και να μη βγαίναμε έξω από αυτούς; Να μην είχαμε την παραμικρή απόκλιση; Να βρίσκονταν όλα σε αρμονία και ενότητα;
Να σας πω εγώ πως θα ήτανε. Σκατά!
Χωρίς αυτό να αναιρεί το γεγονός ότι και τώρα που συμβαίνουν τα ακριβώς αντίθετα είναι λιγότερο σκατά. Αλλά τουλάχιστον (;) ζούμε.
Κι είναι σημαντικό να ζεις, να σκέφτεσαι, να αισθάνεσαι, να νιώθεις, να πληγώνεις και να πληγώνεσαι. Να βάζεις μυαλό ή και να το χάνεις εντελώς.
Είναι υπέρτατης σημασίας, μάλιστα. Κι ενώ όλοι το γνωρίζουμε (;), εντούτοις, υπάρχουν και στιγμές που ονειρευόμαστε το "εναλλακτικό τέλος", το happy ever after.
Κι αρχινά το παραμύθι...
Ο κόσμος δεν υπάρχει όπως τον ξέρουμε πια... Και εκείνα που λέγαμε για σχήματα και εξισώσεις... Ε λοιπόν, χέστε τα κι εκείνα. Υπάρχει μόνον ό,τι θέλουμε να βλέπουμε. Και ό,τι βλέπουμε υπάρχει. 
Γι'αυτό μη χάνετε ποτέ τις ελπίδες σας. Αν κάτι υπάρχει, υπάρχει και τρόπος να το πραγματοποιήσετε. Απλώς δεν τον ανακαλύψατε ακόμα. ;-)


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου